Terapia logopedyczna

Rozszczep podniebienia jest wadą wrodzoną, rozwój mowy dziecka odbywa się w nieprawidłowych warunkach anatomicznych jamy ustnej. Upośledza ważne biologiczne funkcje prowadząc do zaburzeń: ssania, połykania, żucia, oddychania. Dziecko z rozszczepem nie ma anatomicznych warunków do prawidłowego rozwoju mowy. Zaburzenia mowy występujące w rozszczepach są spowodowane:

Podział rozszczepów ze względu na rodzaje:

  • Brakiem zwarcia podniebienno gardłowego.
  • Obecnością szpary rozszczepowej.
  • Zanikami mięśni oraz zniekształceniami szczękowo-zgryzowymi.

W zakresie rozwoju mowy początkowo u dzieci z rozszczepem obserwuje się opóźnienie tego procesu, a potem gdy dziecko zacznie mówić w jego mowie występuje:

  • Rynolalia otwarta (zniekształcona nosowa wymowa głosek, opuszczanie głosek wybuchowych).
  • Dyslalia złożona (nieprawidłowa realizacja kilku a nawet wszystkich głosek)
  • Rynofonia (nosowe zabarwienie głosu).
  • Palatofonia (szmer głośniowy).

Głos dzieci z wadą rozszczepową często cechuje nieprawidłowy udział jam rezonacyjnych, jak również zaburzenia samej fonacji. Jest ona siłowa, parta, co w odbiorze daje efekt głosu mało donośnego, z poszumem nosowym, przypominającego chuchanie, a niekiedy pisk z charakterystycznym „metalicznym” pogłosem. W literaturze taką fonację określa się mianem „zwarcie krtaniowe”

Terapia logopedyczna opiera się na ćwiczeniach oddechowych, głosowych oraz specjalnych masażach.

Zajęcia logopedyczne odbywają się w formie zabawy kierowanej w obecności rodzica. Czas zajęć jest dopasowywany do możliwości oraz potrzeb dziecka.